روایت سوم..گرما،فکه،صحرا...

روز دوم رسیدن رو میخوام فقط از زبان دلنوشته هام بگم.
اول میخواستم تغییرش بدم،دیدم بهترین مدل روایت همونه که تو اون فضا نوشتم با همه ی کم و زیادهاش

94.12.22
حال حساسیت من خوب است..دو روز اول ماسک می زدم حالا دیگر همان هم نمی زنم! گرم می شود..نفسم می گیرد... البته در فکه وضع فرق می کرد.. جانور زیاد داشت و خاک در هوا معلق، اما عجب حالی بود رمل های گرم..رمل هایی که اگر داغ شوند و اگر گل فرقی ندارد،رمل هایی که حتی اگر هوا خنک هم باشد،تصور راه رفتن یک گردان جنگی بر روی آن،با آن هم با لباس های کلفت و تجهیزات،سخت است...
جایی که پاهای برهنه ما فرو می رفت و سراپایمان خیس و خاک بود.
جایی که هیچ سایبانی و هیچ حفاظتی در برابر دشمن نیست و بیابان است و تنهایی ها...
اما دیشب..
*
دیشب را در بیمارستان صحرایی امام حسن سکنی گزیدیم...
این بیمارستان مجهزترین و مخفی ترین بیمارستان آن زمان بوده که طراحی آن را جمعی از نخبگان رزمنده مان زحمت کشیده اند...
از بالا و اطراف مثل یک تپه است..چیزی پیدا نیست...
از آن زمان تا حالا همانطور دست نخورده و بکر مانده...
دلم میخواست بمانم همانجا...شاید بخاطر آن بویی بود که در بدو ورود تمام جانمان را عاشق کرد..بوی شهدا
شاید بخاطر صدای ناله ها و دردهایی بود که از در و دیوار و مهتابی های سفیدش می شنیدیم...
شاید بخاطر نوشته های قدیمی کنار درب اتاق ها بود..
«بخش ازمایشگاه» ، «داروخانه» « اورژانس مجروحین»
شاید بخاطر خون پاشیده شده بر در آخرین اتاقی بود که سرکشی کردم..اتاق زیباساختِ «ظهور عکس»
شاید هم آن پتوهای هلال احمر...آن صدا و عجله ی بهیاران...

دیشب غذا دیر آمده بود..دیگر همگی شده بودیم مسئول تدارکات..
همگی می دویدند در آن راهروهای بیمارستان،قاشق،خورشت،ما آب نداریم،اینجا سفره کم آمده...
در خاطرم حس دویدن های بهیاران،باند،پانسمان،مجروح جدید....زنده شد...
هر گوشه شاید کسی خمپاره خورده،کسی بدون دست،کسی بدون پا،کسی با پهلوی زخمی افتاده بود...
شاید کسی از شدت جراحت همانجا از هوش رفته بود،می دویدند،سرم وصل می کردند و پزشک از سویی دیگر...
شاید او،قبل آن که درمان شود،سلامش را به اباعبدالله می گفت...
شاید کسی در ورودی راهروی اورژانس شهید شده بود...
و شاید کسی آن گوشه خودش سرم را جدا کرده و دویده بود تا بازگردد به جبهه ها و بجنگد با تمام قوا که کم کند تعداد افرادی را که جان می دهند و می روند از میان ما،با تمام برکاتشان...
برای مداوا می آمدند...
نه آن مداوایی که دردشان را کم کند که درد آنها خیلی فراتر از خون و جراحت و تیر و توپ و گلوله بود..
برای مداوا می آمدند آن اندازه که سرپا شوند و بازهم بتوانند بازکردند و صحنه از حضورشان که نه،جانشان از «بودن» خالی نباشد...

و شاید دل من،شکسته باشد همانجا که با تمام عشق،بدون بغض،بدون اشک،از اعماق وجودم،بوسیدم دیوار پوسته پوسته شده ی موزه ی صحرایی جنون را....




.. مَروه .. ۴ نظر ۸ خوشم اومد

روایت دوم..گردان تخریب

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید
.. مَروه ..

روایت اول..گفتگو با شهدا

بچه ها خیلی زحمت کشیده بودند،زودتر رفتم که من هم کمکی کرده باشم
حوریه را دیدم..گفت: شهیدت را دیدی؟؟ با تعجب گفتم نه..
گفت من موقع دسته بندی دیده بودن پلاکتو،یه شهید معروفی بود،الان یادم نیست...
رفتم تو اتاق..پلاکها روی میز بود..
مثل قرصهایی که میتونی از وسط نصفشون کنی،نیمی اسم و فامیل خودمون بود و نیمی رفیق شهید..
بنا بر حکمت خدا خیلی زود پلاکم رو پیدا کردم...شهید صیاد شیرازی نیمه ی من بود:)
شهیدی که هیچ ازش نمیدونم جز اخلاص نگاهش...
انگار چیزهایی رو میبینه که ما هرگز ندیدیم و چیزهایی رو نمیبینه که ما همیشه نگاهمون محصور بر اونها بوده...
یه نگاه نافذی که دور از عادته انگار...
خوشحال شدم..ذوقی داشت این پلاکها که رزق روز اولمون نداشت!:)
روز اول تو قطار خاطرات طنز شهدا رو دادیم به همراه اسمارتیز!:)
چه واکنش های خوبی داشتند بچه ها نسبت به این رزق رنگی رنگی شاد:)
*
بعد از اون اکثرا خوابیدن..
من موندم و شوق رفتن و دفترچه ی زیبایی که توی کیف هامون بود...
قلم به دست گرفتم و از تمام آنچه در دلم مانده بود،با شهدا گفتم...
تمام تقاضاهایم را...مطالبه هایم را...
و این همان حرف های رفیقانه است:

.. مَروه .. ۳ نظر ۶ خوشم اومد

نظر سنجی مهم


از دیروز که دارم خاطرات رو مینویسم نتونستم بفهمم چه مدل روایت بهتره...
چون طلب شما رو نمیدونم.
من برای خودم همه ی جزییات رو مینویسم که بمونه و همه ی آنچه که برای خودم پند بوده،خب خیلی از این حرفها برای شما بیهوده است...
الان چند گزینه هست..
یکی اینکه مناطق رو روایت کنم و برخی نکاتی که شنیدم و به درد همه میخوره،مثل پست قبلی.
یکی اینکه در کنار اینها دلنوشته های خودم در طول سفر قبل یا بعد از بازدید مناطق هم بنویسم،که البته برای این موضوع وجود طالب برام شرطه.
یا اینکه کلا شیوه ی خاطره باشه و روایتی که بنظر خودم زیاد مفید فایده نیست...

حالا باز اینکه شما کدوم رو ترجیح میدین مهمه..
من صبر میکنم وقتی حداقل پنج نفر این پست رو جواب دادن شروع میکنم.

.. مَروه .. ۱۰ نظر ۶ خوشم اومد

شهادت خوب است،اما تقوا بهتر

آرام آرام زمزمه های دلتنگی شروع می شود...

تو سعی میکنی بمانی در آن خاک ها که ظاهرا همگی یکسانند و باطنا...


راضی هستی از تلاش خود

راضی از زیارتت...


حرف هایت،

حرف های یک عمرت را با شهدا زده ای

قسم داده ای که به راهت بیاورند و قدم هایت را ثابت کنند و در راه امادگی ظهور،بیچاره ات کنند...

.. مَروه .. ۹ نظر ۶ خوشم اومد

جان برای چه نثار میکنی؟

امروز،حوالی چمران، گم شده بودم...

اصلا انگار تا حالا دقت نکرده بودم روزی چندبار میام چمران و برمیگردم...

چرا دقت نکرده بودم از گذرگاه کدوم شهید می رسم به سنگر علم؟

چمران...

شهید دکتر مصطفی چمران

ذهنم رو برای لحظاتی درگیر کرد...

*

آخر اکران بادیگارد بود..

بعد مدتها تلخ ترین صحنه ی عاشقانه ی عالم در برابرم نمایان شد..

«شهادت»

شهادت یک نیروی تاثیرگذار و نیرومند جامعه،بخاطر ما.

بخاطر ما...

- چند نفر باید جون بدن تا تو بیدار بشی مروه؟

چند نفر باید برن تا تو آدم بشی...

تا کی سکون؟

*

لحظه ای بعد

کوه های استقامت زینبی،همسر شهیدان هسته ای،از شهادت گفتند..

در این میان،صلابت همسر شهید روشن عزیز، بودن بدون جرئت مرا شکست..

-پای اعتقادت چه داده ای مروه؟

دست؟ سر؟ جان؟ دل؟ وقت؟ عمر؟

جانت را برای چه خرج کرده ای؟

برای که؟

برای ماندن چه چیز؟



.. مَروه .. ۶ نظر ۹ خوشم اومد

شیعه باید سیاسی باشد..

 رهبر انقلاب در دیدار با دانشجویان مورخ 93/5/1 که فرمودند
 نسبت به اشخاص ،نسبت به جریان ها ،نسبت به سیاست ها ،نسبت به دولت ها، موضع داشته باشید نظر داشته باشید

 اینجور نیست که شما باید منتظر بمانید ، ببینید که رهبری درباره فلان شخص ، یا فلان حرکت ، یا فلان عمل ، یا فلان سیاست چه موضعی را اتخاذ میکند،بر اساس  ان شما هم موضع گیری کنید ،نه ،اینکه کارها را قفو خواهد کرد.

 رهبری وظایفی دارد ، آن وظایف را اگر خدای متعال به او کمک کند و توفیق بدهد، عمل خواهد کرد ، شما هم وظایفی دارید !

به صحنه نگاه کنید ، تصمیم گیری   کنید ، منتها معیار عبارت تقوا باشد.



من عمری در جهالت بودم که از سیاست بی خبر بودم و دنبالشم نبودم.
خدا عمارها،سلمان ها و ابوذرهای زمان رو حفظ کنه و به ما همت،بصیرت و شجاعت اونها رو بده ان شاء الله.
#انتخاب_انقلابی
#هفتم_اسفند


.. مَروه .. ۶ نظر ۶ خوشم اومد
بسم رب الزهراء
سلام...


شاعر میگه:
من اگر برخیزم،تو اگر برخیزی،همه برمی خیزند
من اگر بنشینم تو اگر بنشینی،چه کسی برخیزد؟

**
یه شاعر دیگه ای میگه:
مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب
در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست...

**
خیلی خوش اومدین به وبم...

طراح قالب : عرفـــ ـــان ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم